Eminim birçoğunuz yakın zamanda konsepti değiştirilmiş bir McDonald’s ‘a gitmişsinizdir, şu içinde McCafe olanlara. Ama neden restoranların biçimini değiştirmeye başladıklarını hiç araştırdınız mı? Amerika’daki ilk McCafe 2001 yılının Mayıs ayında Chicago’da ortaya çıktı. Bu sadece başlangıçtı. Son beş yıl içinde McDonald’s, Amerika’daki her restoranının konseptini değiştirmeye başladı. Birçoğunuz kendinize eski bir McDonald’s ‘a attığınız son... Okumaya Devam et →

Eminim Ronald McDonald Evi denen hayır kurumunu duymuşsunuzdur. Hastanedeyken hasta çocukların ailelerine barınma sağlarlar. Oldukça masum görünüyor, değil mi? Hayır kurumunun başka bir tarafı daha var. Başka bir tür Ronald McDonald Evi var, pek çok insanın bilmediği bir tane. Çoğu büyük şehirde bu evlerden bir tane var. Onu arayarak bulamazsınız. Adresi yok. Kapının üstünde bir... Okumaya Devam et →

Bir apartman binasının 1B nolu dairesinde yaşıyordum. İkinci kattaydı, diğer dairelere giden koridorun sonundaydı ve son derece rahattı. Bir süre için her şey oldukça iyi gidiyordu. Sessiz binaydı, kira iyiydi, ev sahipleri veya diğer kiracılar ile sorun yoktu. Ama birkaç ay önce tam üstümdeki daire gürültülü olmaya başladı. Kulağa etrafta koşuşturan ve buna benzer şeyler... Okumaya Devam et →

Çizgi film alışkanlığımı yenmem diğer çocuklardan daha uzun sürdü. Cartoon Network, Nickolodeon ve bunun gibi kanallarda yayınlanan tüm o klasik çizgi filmlere bayılırdım. Komik, eğer bugünlerde internette herhangi bir nostalji bloğuna girerseniz insanların her zaman çizgi filmleri çok severmiş gibi davrandığını görürsünüz ama bahse varım, bu sevgilerini sadece “havalı” gözükmek için sakladıkları zamanlar olmuştur. Her... Okumaya Devam et →

Yalnız geçirdiğim zamanı faydalı şekilde kullandım. Kaybolan kızların son görüldüğü yerlerin işaretlendiği eski haritayı çıkarttım. Karen Whittaker oda arkadaşına işe, yani yaşadıkları sokağın aşağısındaki striptiz kulübüne gittiğini söylemişti. Karen, iş yeri evine yakın olduğu için her zaman yürürmüş. Onu kaçıran kişi Karen’ın işe gitmek için aldığı yolu kolayca öğrenebilirdi. Julia Voss, kaybolduğu gece erkek arkadaşıyla... Okumaya Devam et →

Acı vardı. Canım çok yandı. Kafam yarılmış gibi hissettim, kolumun ise kırıldığına emindim. Soğuk otların arasında uzanırken inledim ve neden orada yattığımı bir anlığına unuttum. Sonra, gözlerimi açtım. Hunter üzerime eğilmişti; kafasında eski, kırmızı bir şapka vardı.  Genişçe açılmış gözlerle “Baba, iyi misin?” diye sordu. “Ahh sanmıyorum, ayağa kalkmama yardım et evlat.” Ona kırık olmayan... Okumaya Devam et →

Otuz yıl boyunca kolluk kuvvetlerinde çalıştım; bu çocukluğumdan beri benim hayalimdi. O otuz yılın on beş senesi boyunca cinayet masası dedektifi olarak görev aldım. Anlayamayacağınız şeyler gördüm; dünya gerçekten berbat bir yer. Aklımı yitirmememi sağlayan iki şey var: Eşim Raven ve oğlum Hunter. Bir yıl önce, bu karanlıktan kaçtığımı düşünmüştüm; ama şimdi o karanlığın evimi... Okumaya Devam et →

1983 yılında dindar bilim adamlarından oluşan bir grup, gizli bir tesiste radikal bir deney yaptılar. Bilim adamları herhangi bir duyu ya da uyarıcıya ulaşımı olmayan bir kişinin Tanrı'nın varlığını algılayabileceğini iddia ettiler. Beş duyu organımızın yaratıcıyı fark etmemizi engellediğine ve onlar olmadan Tanrı'yla düşünce yoluyla iletişim kurulabileceğine inanmışlardı. “Yaşamak için hiçbir sebebi kalmadığını” öne süren... Okumaya Devam et →

Okulun karanlık koridorlarını takip ederek gereksiz sesler çıkarmamaya çalıştı. Matematik öğretmenini birkaç dakikadır takip ediyordu ve onun okul binasında dolaştığını gördü. Saatini kontrol etti - sokağa çıkma yasağı için yaklaşık bir saat vardı. Okul, geçen yaz ayındaki gibi terk edilmişti. Çok dikkatliydi – Kimsenin matematik öğretmenini takip ettiğini görmesini istemiyordu. Bu sadece sorun yaratırdı. Öğretmenini... Okumaya Devam et →

Ben doğuştan görme engelliyim. Büyüdüğümde bana her şey tüm gerçekliği ile anlatıldı. Hiçbir zaman görmenin niçin bu kadar önemli olduğunu anlayamadım çünkü görmeyi ve görmemeyi karşılaştırmak için elimde gerçek bir dayanak ya da deneyim yoktu. Babamın dediğine göre tek katlı bir çiftlik evinde yaşıyorduk. Gerçekten görebilen bir insan kadar olmasa da zihin hafızamla görebiliyor sayılırdım.... Okumaya Devam et →

Sevgili günlük, Sahip olduğum yıllar boyunca bana hep keyif verdin. Tüm anılarımı seninle paylaştım. Tüm sırlarımı sana açtım, en derin ve karanlıklarını bile. Tüm hislerimi, düşüncelerimi ve fantezilerimi biliyorsun. Her gün hayatıma girdiğin gün için tanrıya şükrediyorum. Senden önce kayıp bir adamdım. Kadınlara korkunç ve iğrenç şeyler yapmamı söyleyen kafamdaki sesler sebebiyle hiçbir yerde huzur... Okumaya Devam et →