Otuz yıl boyunca kolluk kuvvetlerinde çalıştım; bu çocukluğumdan beri benim hayalimdi. O otuz yılın on beş senesi boyunca cinayet masası dedektifi olarak görev aldım. Anlayamayacağınız şeyler gördüm; dünya gerçekten berbat bir yer. Aklımı yitirmememi sağlayan iki şey var: Eşim Raven ve oğlum Hunter. Bir yıl önce, bu karanlıktan kaçtığımı düşünmüştüm; ama şimdi o karanlığın evimi... Okumaya Devam et →

1983 yılında dindar bilim adamlarından oluşan bir grup, gizli bir tesiste radikal bir deney yaptılar. Bilim adamları herhangi bir duyu ya da uyarıcıya ulaşımı olmayan bir kişinin Tanrı'nın varlığını algılayabileceğini iddia ettiler. Beş duyu organımızın yaratıcıyı fark etmemizi engellediğine ve onlar olmadan Tanrı'yla düşünce yoluyla iletişim kurulabileceğine inanmışlardı. “Yaşamak için hiçbir sebebi kalmadığını” öne süren... Okumaya Devam et →

Okulun karanlık koridorlarını takip ederek gereksiz sesler çıkarmamaya çalıştı. Matematik öğretmenini birkaç dakikadır takip ediyordu ve onun okul binasında dolaştığını gördü. Saatini kontrol etti - sokağa çıkma yasağı için yaklaşık bir saat vardı. Okul, geçen yaz ayındaki gibi terk edilmişti. Çok dikkatliydi – Kimsenin matematik öğretmenini takip ettiğini görmesini istemiyordu. Bu sadece sorun yaratırdı. Öğretmenini... Okumaya Devam et →

Ben doğuştan görme engelliyim. Büyüdüğümde bana her şey tüm gerçekliği ile anlatıldı. Hiçbir zaman görmenin niçin bu kadar önemli olduğunu anlayamadım çünkü görmeyi ve görmemeyi karşılaştırmak için elimde gerçek bir dayanak ya da deneyim yoktu. Babamın dediğine göre tek katlı bir çiftlik evinde yaşıyorduk. Gerçekten görebilen bir insan kadar olmasa da zihin hafızamla görebiliyor sayılırdım.... Okumaya Devam et →

Sevgili günlük, Sahip olduğum yıllar boyunca bana hep keyif verdin. Tüm anılarımı seninle paylaştım. Tüm sırlarımı sana açtım, en derin ve karanlıklarını bile. Tüm hislerimi, düşüncelerimi ve fantezilerimi biliyorsun. Her gün hayatıma girdiğin gün için tanrıya şükrediyorum. Senden önce kayıp bir adamdım. Kadınlara korkunç ve iğrenç şeyler yapmamı söyleyen kafamdaki sesler sebebiyle hiçbir yerde huzur... Okumaya Devam et →

Duşun içinde kapana kısıldığım kâbuslar görüyorum. Kâbuslarımda gider tıkanmışken su başımdan aşağıya akmaya devam ediyor. Önce ayak bileğime ve belime, sonra da başımın üzerine kadar yükseliyor. Duş perdesi cama dönüşüyor ve çığlıklarım sanki gargara yapıyormuş gibi çıkıyor. Karanlık bir figür, camın diğer tarafına kafasını yaslıyor ve beni izliyor. Yalvarmama rağmen dışarı çıkmama izin vermiyor. Su... Okumaya Devam et →

Onları duymuş olmalısınız. Battaniyelerden bahsediyorum. Önceleri otizm, anksiyete ve insomnia gibi rahatsızlıkları olan insanları sakinleştirmek için araç olarak kullanılmaya başlandılar. Geçtiğimiz birkaç yıl içindeyse iyi bir sebepten dolayı popüler bir ev malzemesi oldular. Rahatlatıcıydılar. Az önce biraz rahatlama için ödeme yaptım. Bekar erkekler olarak şu sıralar en çok parayı neye harcadığımızı hiç fark ettiniz mi? ... Okumaya Devam et →

Ortaokuldayken ben ve arkadaşlarımın tuhaf hobileri vardı. Her genç suçlu gibi belayı severdik.  Vandal değildik, uyuşturucu satmazdık ve çoğunlukla okuldaki çocuklara kabadayılık taslamazdık. Hayır, biz yeni anne baba olmuş kimselerin bebek telsizlerini hackleyerek ödlerini patlatmayı severdik. Yakalanmak için fazla iyi olduğunu düşünen bir avuç katlanılamaz serseriydik biz. Ve küçük yaramazlık eylemlerimiz cezalandırılmayacaktı. Ancak bir gece dersimi... Okumaya Devam et →

Kocam ve ben birbirimizi çok severdik ancak her çift gibi çatışmalarımız da olurdu. En büyük tartışmalarımız tek bir fikir ayrılığı etrafında gelişirdi: Çocuklar. Ben çocuk istiyordum. O ise istemiyordu. Yıllar geçtikçe bana gelip çocuk sahibi olma fikrini gündeme getirmesini bekledim ama o hep inatçı kaldı ve fikrini değiştirmedi. Ona çok uzun zaman beklersek hiç çocuk... Okumaya Devam et →